Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Ο μονόδρομος του Λαϊκού Εθνικισμού

Οι έννοιες του Εθνικισμού και του Σοσιαλισμού στην ουσία τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένες και η μία είναι αστεία χωρίς την άλλη. Τουλάχιστον στα μάτια μου δεν δύναται να υπάρχει Εθνικιστής και δεν είναι και σοσιαλιστής και αντιστοίχως Σοσιαλιστής πραγματικός που δεν είναι Εθνικιστής. Όπως είναι προφανές το παρόν άρθρο θα κληθεί να δείξει τον δεσμό μεταξύ των δύο εννοιών, όπως και την αποκλειστικότητα που διέπει την σχέση τους. Είναι αναγκαίο να δείξουμε στον Ελληνικό λαό, ότι ο Σοσιαλισμός μας είναι ο μοναδικός πραγματικός Σοσιαλισμός και ότι ο Εθνικισμός μας είναι ο μοναδικός πραγματικός Εθνικισμός. Το μεγάλο μας πλεονέκτημα, που είναι η πολιτική βούληση για αναγέννηση της Ελλάδας, σήμερα θα το δώσουμε και στους αντιπάλους μας. Θα υποθέσουμε ακόμα και ότι όλοι είναι καλοπροαίρετοι, παρόλο που αυτό προφανώς δεν είναι αλήθεια. Θα κρύψουμε την πολιτική τους γύμνια και την ηθική έλλειψη μερικών εξ αυτών και θα δούμε τις ιδέες αυτούσιες στην θεωρητική τους διάσταση. Θα δούμε γιατί ο διεθνιστικός Σοσιαλισμός είναι καταδικασμένος στην αποτυχία όπως άλλωστε και ο μη σοσιαλιστικός Εθνικισμός με ή χωρίς εισαγωγικά. Στην ουσία θα δούμε ποιος ο λόγος που μας οδήγησε στην καταστροφή υιοθετώντας στην πολιτική μας μία λογική απολογητικού διεθνιστικού φιλελευθερισμού με σοσιαλιστικό προσωπείο. Πολλοί αναρωτιούνται πως γίνεται στελέχη της Ν.Δ να μετακινούνται στο ΠΑ.ΣΟ.Κ και το αντίστροφο και η μοναδική εξήγηση που μπορούν να δώσουν σε αυτό είναι ότι αυτά τα άτομα δεν πιστεύουν σε καμμία ιδεολογία. Μα είναι νομίζω προφανές ότι το ΠΑΣΟΚ είναι εξίσου φιλελεύθερο με την πιο φιλελεύθερη τάση της ΝΔ και αυτό εξηγεί το διαρκές "φλερτ" μεταξύ αυτών των δύο.

Η φενάκη του Διεθνιστικού Σοσιαλισμού

Ο διεθνιστικός σοσιαλισμός στην ουσία δεν μπορεί να υπάρξει και αυτό έγινε γνωστό ακόμα και στους δημιουργούς του μετά από κάποιο καιρό. Ο Λένιν έλεγε ότι οι εθνικές μειονότητες "καταλαβαίνουν μόνο τον εαυτό τους" και στην ουσία αποτελούν εμπόδιο στον αγώνα που ευαγγελίζονταν τότε οι κομμουνιστές. Ο Μαρξ εξέδιδε "προειδοποιήσεις" εναντίον της μετανάστευσης και μόνος του και μέσω της Α' Διεθνούς. Ο Στάλιν δε όταν είδε ότι οι διεθνιστικές πολιτικές ήταν μία πλήρης αποτυχία, που φαινόταν στον "βούρδουλα" που χρειαζόταν η στρατολόγηση για τον Κόκκινο Στρατό και από την άλλη τα χαμόγελα των εθελοντών της Wehrmacht, αποφάσισε μία προπαγάνδα "πατριωτική" που να μιλάει για τον αγώνα υπέρ της Μητρίδας. Η αλήθεια είναι ότι ο διεθνιστικός σοσιαλισμός δεν μπορεί να υπάρξει. Ο λόγος αυτού είναι ότι κανείς και με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να αφαιρέσει την εθνική συνείδηση και υπερηφάνεια ενός λαού. Δεν μπορεί να υπάρξει γιατί στερεί τους λαούς που τον εφαρμόζουν από αυτά που τον εμπνέουν. Η μοιραία κατάληξη ενός διεθνιστικού κράτους είναι να γίνει ένα άχρωμο συνονθύλευμα παρακμαζόντων πολιτισμών. Τα παραδείγματα άφθονα. Αρκεί να ρίξει μία ματιά κανείς στην εικόνα που παρουσιάζουν πόλεις όπως η Σόφια και το Γκόρι (γενέτειρα του Στάλιν). Ακόμα και πόλεις που εμφανίζουν μία κάποια καλαισθησία την αποκτούν από μνημεία τα οποία είναι ενδεικτικά της εθνότητας και του θρησκεύματος των ανθρώπων που την κατοικούν. Ενδεικτικά θα αναφέρω την εκκλησία της Αγίας Τριάδος στην Τιφλίδα. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι η Σοβιετική Ένωση γνώρισε πολλές επαναστάσεις από τους λαούς τους οποίους κατέπνιγε και προς απόδειξη αυτού θα αναφέρω την επανάσταση των Ούγγρων το 1956, την επανάσταση στην Ρουμανία το 1989 και την "τραγουδιστή" επανάσταση σε Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία το 1987. Δεδομένου ότι νέα που προέρχονταν πίσω από το "σιδηρούν παραπέτασμα" δύσκολα έφταναν στην δυτική Ευρώπη καταλαβαίνουμε ότι τέτοιου είδους επαναστάσεις ήταν ακόμα συχνότερες.

Αντισοσιαλιστικός Εθνικισμός

Όπως έχουμε ξαναπεί ο Εθνικισμός είναι ένα σύστημα αξιών, μία ιδεολογία που έχει ως πρώτιστο αποδέκτη του τον Λαό ορισμένο ως φυλή. Πολλοί κριτικάρουν τον σοσιαλισμό θέτοντας ως κριτήριο το υδροκέφαλο κρατικό μηχανισμό των Κομμουνιστικών κρατών. Το μεγάλο τους λάθος είναι ότι μας κρίνουν κοιτώντας κοιτώντας έναν άλλο σοσιαλισμό που μπορεί να υπάρξει μόνο μέσα σε εισαγωγικά. Είναι σαν να κρίνεις ένα έργο του Μιχαήλ Άγγελου κοιτώντας τους πίνακες του Πικάσο. Είναι σαν να κρίνεις το Hollywood βλέποντας ταινίες του Αγγελόπουλου και να νομίζεις ότι το Hollywood είναι "βαριά κουλτούρα". Ο δικός μας σοσιαλισμός δεν έχει σχέση με τον δικό τους "σοσιαλισμό" παρά μόνο στο όνομα όπως και στην περίπτωση Αγγελόπουλου, Hollywood που και τα δύο ονομάζονται ταινίες. Δεν πιστεύουμε στην κρατικοποίηση των πάντων, ούτε στα δελτία τροφίμων ανάλογα με το μέγεθος της οικογένειας. Πιστεύουμε στον κρατικό έλεγχο της νομιμότητας των ιδιωτικών επιχειρήσεων και την επιβολή, όπου αυτό χρειάζεται, του αμοιβαίου σεβασμού ανάμεσα σε εργοδότη και εργαζόμενο. Δεν πιστεύουμε στην πάλη των τάξεων, αλλά στην συνεργασία τους. Δεν πιστεύουμε στο ταξικό μίσος, αλλά στην Εθνική αγάπη. Στον δικό μας σοσιαλισμό ο εργάτης και ο εργαζόμενος έχουν έναν κοινό σκοπό που είναι η ανάταση του Έθνους και συνεργάζονται για αυτόν τον σκοπό, γνωρίζοντας ότι από αυτό θα επωφεληθούν και οι ίδιοι. Μας κατηγορούν ότι ο σοσιαλισμός μας δεν είναι δημοκρατικός. Η απάντηση είναι ότι προφανώς και δεν είναι δημοκρατικός, αφού η δημοκρατία ισοδυναμεί πλέον με ισοπέδωση των πάντων. Ο σοσιαλισμός μας δεν είναι δημοκρατικός, αλλά αξιοκρατικός· αριστοκρατικός που θα έλεγε και ο Πλάτωνας. Μία αριστοκρατία που δεν έχει να κάνει με γαλάζιο αίμα και κανέναν Σερ ή Λόρδο, αλλά με την αξία και τις ικανότητες του κάθε ανθρώπου. Ο δικός μας σοσιαλισμός δεν είναι δημοκρατικός, γιατί σε αντίθεση με την σοσιαλδημοκρατία δεν θέλουμε τον λαό άνεργο και παγιδευμένο σε ένα κομματικό σύστημα. Τον θέλουμε εργαζόμενο, αξιοπρεπή και ελεύθερο. Πραγματικά ελεύθερο και όχι με την ψευδαίσθηση της ελευθερίας. Η ελευθερία που του προσφέρουμε είναι προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω. Δεν έχει δικαίωμα να παρακμάσει, αλλά έχει κάθε δικαίωμα να ανυψωθεί και να βοηθήσει το Έθνος να κάνει το ίδιο. Ο Εθνικισμός δεν μπορεί να μην είναι σοσιαλιστικός με την μορφή που εμείς τον θέλουμε, γιατί αλλιώς χωρίζει τον λαό και θέτει την μία τάξη αντίπαλη με την άλλη. Δεν μπορεί να μην είναι σοσιαλιστικός, γιατί το Έθνος είναι ο Λαός.

Λαϊκός Εθνικισμός

Το ερώτημα όμως που πονάει πάντα πιο πολύ είναι του "δικηγόρου του διαβόλου". Ωραία τα είπαμε και τα συμφωνήσαμε ότι δεν μπορεί να υπάρξει αντί-εθνικιστικός σοσιαλισμός και αντισοσιαλιστικός εθνικισμός. Μπορεί όμως να υπάρχει Λαϊκός Εθνικισμός; Η απάντηση είναι ότι είναι δυνατόν, όσο δυνατόν είναι να υπάρχουν ηθικοί και ακέραιοι ιδεολόγοι. Αυτό φυσικά στην σκέψη ενός μηδενιστή δεν μπορεί να συμβαίνει και μερικές φορές μου έρχεται και εμένα μια τέτοια εντύπωση κοιτώντας σε άλλους χώρους. Όμως η αλήθεια είναι ότι αυτοί οι ηθικοί και ακέραιοι ιδεολόγοι υπάρχουν. Υπάρχουν μάλιστα μερικοί και σε άλλους χώρους, αλλά εκεί είναι τρομακτικά μόνοι. Όπως και να έχει τους σεβόμαστε και ας είναι σε χώρους γεμάτους από ανήθικα στελέχη, μέλη και υποστηρικτές. Τέλος πάντων... Ας αφήσουμε τους άλλους χώρους που έτσι και αλλιώς χαμένοι είναι και ας επιστρέψουμε στο θεωρητικό επίπεδο. Οι άνθρωποι χωρίζονται σε ιδεολόγους και ιδιοτελείς και κανένα από τα δύο αυτά σύνολα δεν είναι κενό. Σίγουρα είναι περισσότεροι οι ιδιοτελείς, αλλά αυτό δεν αποκλείει την ύπαρξη των ιδεολόγων. Τι είναι όμως αυτό που θα εγγυηθεί την ποιότητα των στελεχών του Κινήματος που μελετάμε ως παράδειγμα; Τι θα εμποδίσει τους ιδιοτελείς από το να το αλώσουν; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη ότι αυτό είναι η Ιεραρχία και η παρουσία ενός πραγματικού ιδεολόγου στην κορυφή της πυραμίδας. Μέσω της ιεραρχίας και της ιεραρχικής λειτουργίας του Κινήματος εξασφαλίζεται η επάνδρωση του από άτομα που επιλέγει ο Ιδεολόγος Αρχηγός. Η παρουσία του δε στην θέση του Αρχηγού δεν εξασφαλίζεται μόνο από την ανιδιοτέλεια του Αγώνα του και την συνέπεια λόγων και πράξεων, αλλά και από κάτι άλλο επίσης σημαντικό. Αυτό είναι η ικανότητα στην λήψη αποφάσεων και γενικά η ηγετική φυσιογνωμία. Η ιεραρχία εξασφαλίζει ότι ο μη ικανός δεν θα μπορέσει να μπει στο Κίνημα και αν ακόμα καταφέρει να μπει δεν θα μπορεί να ανελιχθεί στις τάξεις του για να το διαβρώσει. Οπότε ο Λαϊκός Εθνικισμός και η ύπαρξη του στηρίζονται σε πολύ υπαρκτούς ανθρώπους και εφικτές δομές.

Η ενότητα του Πατριωτικού Χώρου

Λένε πολλοί ότι οι Έλληνες θα πρέπει να ενωθούν κάτω από την Γαλανόλευκη, ασχέτως κομματικών και ιδεολογικών πεποιθήσεων. Δηλαδή θα πρέπει οι Έλληνες να διαμαρτύρονται όλοι μαζί και να ψηφίζουν χώρια, χωρίς κανένας να τους επηρεάζει. Φυσικά αυτές οι κουβέντες προέρχονται πάντα από χώρους που έχουν χάσει ή χάνουν ολοένα και περισσότερο το έρεισμα τους στον χώρο των Ελλήνων. Είναι ο φόβος της επερχόμενης ήττας τους, η οποία έρχεται συντόμως με το σίγουρο βήμα που της προσφέρει η ίδια η "ποιότητα" αυτών των χώρων. Αλλά ας θεωρήσουμε ότι αυτά τα λόγια δεν προέρχονται από ιδιοτελείς ανθρώπους που σκοπός των λόγων τους είναι η διαιώνιση της σκλαβιάς των Ελλήνων υπό των ζυγό αναχωμάτων και αποκομμάτων. Ας παραβλέψουμε το προφανές και ας τους αφήσουμε να νομίζουν ότι είμαστε ηλίθιοι που ξεχνάνε τα έργα και τις ημέρες τους. Η ενότητα του πατριωτικού χώρου μπορεί να υπάρξει μόνο κάτω από την ομπρέλα ενός αγνού πολιτικού φορέα που θα συντονίζει τον αγώνα. Μόνο έτσι ο δικαίως δυσαρεστημένος όχλος θα αποκτήσει σκοπό και πραγματική δύναμη. Τα μόρια από μόνα τους δεν έχουν καμμία ισχύ για να ρίξουν έναν γίγαντα, ακόμα και αν αυτός έχει πήλινα πόδια. Μόνο μέσω της Ιεραρχικής δομής και της αγνής Ηγεσίας το μόρια θα σχηματίσουν την γροθιά που θα ρίξει το σύστημα. Αλλιώς ο κάθε μπολσεβίκος με βιογραφικό "αγώνων", ο κάθε ουρολόγος και ο κάθε χειροκροτητής προδοτών θα δημιουργεί και ένα κίνημα που θα αποπροσανατολίζει τον Λαό από τον Αγώνα. Αλλιώς θα καταλήξουν οι Έλληνες να πολεμάνε ο ένας τον άλλο για άλλη μία φορά, προς τέρψιν των διεθνών τοκογλύφων που δημιουργούν αυτά τα αποκόμματα. Οι Έλληνες θα πρέπει να ξυπνήσουν και να αρχίσουν να βλέπουν τις διασυνδέσεις ανάμεσα στους διάφορους προδοτικούς μηχανισμούς προβοκάτσιας και αποπροσανατολισμού. Θα πρέπει να φτύσουν στα μούτρα τους προδότες και να ταχτούν κάτω από μία κοινή ομπρέλα που να μιλά στην καρδιά τους, πέρα από μικροαστικά ταμπού και αγκυλώσεις. Είναι πάγια τακτική των δυναστών σας το "διαίρει και βασίλευε" και η απάντηση σε αυτό πρέπει να είναι άμεση και σκληρή. Πρέπει να τους δείξουμε ότι έχουμε μάθει από τα παθήματα μας και ότι δεν μπορούν πλέον να μας κοροϊδεύουν, αλλιώς δεν θα αξίζουμε την ελευθερία που προσδοκούμε.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ ΣΤΟ BLOG : http://ideatons.blogspot.com/2010/05/blog-post.html